Archief

Jaargang 2, nummer 31, 24 april 2013

 

Het wordt nu een beetje oppassen!

 

Eric PoelmannHet gaat wel erg hard! Of het nu om tullippen gaat, dot-com aandelen of huizen, als een sector hot is, kunnen de korte termijn prijzen uitstijgen boven de lange termijn waardes. We noemen dat bubbels ofwel zeepbellen en bubbels komen op gezette tijden voor. De reacties daarna ook. “Wat omhoog gaat, komt ook weer een keer omlaag”, zei mijn vader altijd. Veel kleine beleggers worden altijd het slachtoffer als een populaire belegging onderuit gaat en niet langer waard blijkt te zijn voor wat er tijdens de bubbelperiode voor betaald werd.

Voor een sector die we lang als veilig hebben gezien, moeten we langzaam wat gaan oppassen. We zitten daar nog niet op bubbelniveau maar de aandelen worden wel langzaam riskant. Hoe heeft het zover kunnen komen? In 2008 heeft de Federal Reserve in Amerika de federal funds rate tot bijna nul procent verlaagd. Dat is het korte rentetarief dat banken elkaar berekenen. Daarbij werd gehoopt dat dit lage rentetarief zijn uitwerking zou hebben op allerlei andere rentetarieven zoals die voor hypotheken, zakelijke leningen en autofinancieringen, waardoor de economie een flinke impuls zou krijgen.

Maar een bijkomend gevolg van de beslissing van de Fed was dat de rente op spaarrekeningen tot een erg laag peil terugliep. Dit leidde ertoe dat vooral ouderen, die van de opbrengst van kapitaal moeten leven, langzaam maar zeker eerst overheidsleningen opzochten voor inkomen en daarna hun heil begonnen te zoeken in defensieve dividendaandelen. Dit leidde er in de periode 2009 tot 2012 toe dat solide dividendaandelen veilig genoeg leken voor de conservatieve belegger. Daar kwam bij dat de inflatie laag bleef en het economisch herstel goed genoeg was om naast een mooi dividend, ook de koersen van deze aandelen omhoog te laten gaan. Maar nu zijn de koersen van deze defensieve aandelen wel erg veel opgelopen.

Het feit dat iedereen deze defensieve aandelen als veilig ziet, zorgt ervoor dat deze aandelen niet meer echt veilig zijn. Toen de beurzen enkele jaren geleden instortten, zijn veel beleggers naar de zijlijn gevlucht. Logisch, want de beurzen daalden tussen oktober 2007 en maart 2009 met 56,8%! Toen daarna het herstel inzette, was dat ook een alles behalve rustige tijd. Elke week was er wel nieuw onheil, waardoor beleggers in het overheidspapier bleven zitten en de stap in de aandelen nog even uitstelden.

Maar dit jaar lijken we in een ander situatie te zijn terechtgekomen. Die van de angst om de boot te missen. De media, vooral die in Amerika, spreken nu dagelijks over nieuwe records, terwijl de voorzichtige belegger nog altijd bijna geen rente krijgt op zijn spaargeld. Dus al dat voorzichtige geld gaat nu langzaam naar de beurs en vooral in de “veilige” dividendaandelen. In het eerste kwartaal van 2013 boekte de S&P 500 een koerssprong van 10% en de meer riskante aandelen op de NASDAQ gingen met 8,2% omhoog. Maar deze stijgingen vielen in het niet bij de meer defensieve dividendaandelen, zoals in onderstaande grafiek duidelijk wordt:

performance

Eind vorig jaar was de koers/winst verhouding voor een aandeel als Kimberly Clark bijvoorbeeld 16,1 maar drie maanden later was die opgelopen naar 18,7. In hetzelfde kwartaal ging de koers/winst verhouding bij Johnson & Johnson van 13,6 naar 15,9 en bij Bristol-Myers Squibb zelfs van 16 naar 21,9! Is dit een blijvende stijging? Het zou kunnen, zeker als de wereldeconomie nog verder in ruw vaarwater komt. Maar begint de beurs aan de andere kant aan een correctie, dan kan het wel eens zo zijn dat de laatste voorzichtige instappers, de eerste angsthazen zijn die weer uit deze aandelen vluchten. Zelfs een kleine daling kan bij de veilige aandelen al een exodus naar de zijlijn veroorzaken.

Dat wil niet zeggen dat er momenteel geen kansen liggen. Want er is een sector die nog altijd goedkoop is. Vooral in de technische hoek zijn nog aandelen te vinden met heel aantrekkelijke ratio’s. Ik heb het dan vooral over aandelen als Microsoft (NASDAQ: MSFT), Cisco (NASDAQ: CSCO) en Intel (INTC). Het zijn aandelen die nog niet als GroeiDividend aandelen kunnen worden bestempeld, omdat ze een minder lang dividendverleden hebben maar het zijn inmiddels wel aandelen met een dividendreputatie en zoveel reserves op de balans, dat een verdere stijging van het dividend de komende jaren verzekerd lijkt.

 

Hartelijke groet,

Eric Poelmann