Archief

Jaargang 4, nummer 10, 4 februari 2015

 

Dure dollar goed voor investeringen

Eric Poelmann 
De wereld zit midden in een valuta-oorlog. Deze storm is er één, die we maar eens in de 100 jaar op de valutamarkten meemaken. De Russische roebel daalde met 50% in waarde ten opzichte van de dollar. Voor veel Russen betekent dit, dat ze zich minder kunnen veroorloven, omdat alle import veel duurder geworden is. Maar dat raakt ons eigenlijk nog niet zo. Wat dichter in de buurt ging de Canadese dollar het afgelopen halfjaar met 17% in waarde achteruit naar iets meer dan 78 dollarcent. En nog niet zolang geleden waren beide munten ongeveer hetzelfde waard. En wat te denken van de Australische dollar, die dezelfde waardedaling meemaakte. Ook de Japanse yen maakte een dergelijke waardedaling mee en de euro daalde met 20% in de afgelopen zes maanden nog wat harder. Veel beleggers houden veel te weinig rekening met wat hier gebeurt. Vorige week gaf ik u aan wat de dollarstijging kan betekenen voor bedrijven als McDonald’s en Procter en Gamble. Een paar dagen later kregen we de kwartaalcijfers van deze bedrijven en zien we de harde werkelijkheid. Apple had een topkwartaal en wist de gevolgen van de valuta-oorlog vooralsnog te ontlopen. Ook daar hadden we al een beetje rekening mee gehouden.

De sleutel voor groei
Zo’n dertig jaar geleden zagen veel analisten in Amerika aan de groei van veel bedrijven een einde komen omdat de Amerikaanse markt verzadigd was. Maar McDonald’s had al vroeg begrepen, dat ook buiten Amerika veel te halen was. In 1967 werd het eerste restaurant in het buitenland geopend en in de jaren erna werden elk jaar wel één of twee landen toegevoegd aan het internationale succes van deze onderneming. In de negentiger jaren raakte de internationalisering van McDonald’s in een stroomversnelling en werden duizenden nieuwe buitenlandse vestigingen aan het concern toegevoegd. Vandaag heeft McDonald’s 36.000 vestigingen en komen 69 miljoen klanten dagelijks in zo’n 100 landen bij de burgerkoning binnen. De onderneming heeft jarenlang een succesvolle groei kunnen laten zien, dankzij de stap naar internationalisering. Maar nu keert het tij. Door de valuta-oorlog en de waardestijging van de dollar hapert de winst. Per aandeel viel het afgelopen kwartaal de winst 8 cent lager uit, alleen maar door valutaproblemen. Succes is altijd relatief en mijn vroegere baas zei altijd, dat het succes van vorig jaar de grootste bedreiging is voor het resultaat van dit jaar.

Kansrijke uitgangspositie
Maar wat voor de ene onderneming een probleem is, bekent voor de ander een kans. We schakelen daarbij om van de burger naar de koffie. Ik heb het dan over Starbucks (NASDAQ: SBUX), dat met zijn koffieshops wereldwijd een marktaandeel heeft van 70%. Dit relatief jonge bedrijf startte in 1971 met een eerste koffieshop in Seattle. De onderneming wilde de beste en lekkerste koffie ter wereld serveren, maar de huidige CEO, Howard Shultz, kwam op een ander idee na een bezoek aan Italië. De koffieshops daar schonken niet alleen koffie, ze waren er ook voor een gezellig praatje en een moment van relaxen. Dat wilde Shultz naar Amerika brengen en in 1987 betekende dit de serieuze start van Starbucks. Inmiddels heeft Starbucks 21.000 koffieshops wereldwijd. En het doel van de onderneming blijft eenvoudig en helder: Breng het genoegen van een Starbuckskoffie in elke uithoek van de wereld. Shultz wil in de grote steden bij wijze van spreken een Starbucks op elke hoek van de straat. In Amerika zijn er nu 14.000. Daar komen er in de komende 5 jaar nog 3.500 bij. Groei genoeg dus in Amerika, maar de kansen liggen nog meer buiten de Amerikaanse grenzen. En waar voor McDonald’s de dure dollar voor tegenwind zorgt, biedt diezelfde dollar voor Starbucks kansen. Want investeren in koffieshops wordt voor Starbucks in dollars alleen maar goedkoper.

Heel de wereld aan de Starbuckskoffie
In 2005 had Starbucks nog maar 2.888 koffieshops buiten Amerika. Amerikanen leven jachtig en halen nog vaak hun koffie uit de drive through. Maar in andere landen doet de consument het veel rustiger aan en daar ziet Shultz grote mogelijkheden. Te denken valt aan landen als China, Brazilië, India en Japan. Starbucks heeft het aantal buitenlandse vestigingen inmiddels uitgebreid tot 9.400. Weinig vergeleken met McDonald’s, die over zo’n 22.000 buitenlandse vestigingen beschikt. Dat geeft overigens wel aan over wat voor een groeipotentie Starbucks nog beschikt. En niet alleen kan het aantal vestigingen nog groeien, ook de marge kan nog flink omhoog, want die is buiten Amerika maar 15% tegen 25% in Amerika zelf. Voor Starbucks zijn de cijfers van het vorig jaar nog altijd een leuke uitdaging en de dure dollar speelt de onderneming in de kaart. Het aandeel heeft een dividendrendement van 1,5%. Niet zo hoog, maar de onderneming betaalt pas sinds 2010 een dividend en verhoogt dat elk jaar. En met een payout ratio van 38,8% zijn er nog genoeg kansen voor een verdere dividendverhoging. 

  

Share this page

Hartelijke groet,

Eric Poelmann