De grootste fout die beleggers maken en de gemakkelijkste manier om dat op te lossen

 

150_dhr_e_poelmann.jpgVeel beleggers die op hun eigen houtje gaan beleggen, maken doorgaans dezelfde fout. Ze stoppen hun geld in ondernemingen die nou niet direct de beste resultaten boeken. Slechte ondernemingen dus. Het is niet echt moeilijk om deze fout te vermijden. U moet voor uzelf de beslissing nemen geen aandacht meer te besteden aan slechte ondernemingen en vanaf nu alleen nog maar te beleggen in top ondernemingen. Dus in plaats van te beleggen in de laatste IPO op gebied van sociale media, stopt u uw geld in ondernemingen waarvan de kans veel groter is, dat zij voor u succes gaan brengen. Vandaag help ik u bij het zoeken naar dergelijke ondernemingen door middel van drie indicatoren. Deze drie kunnen u vertellen of u echt met een goede onderneming te maken heeft.

De eerste indicator is winstmarge. Elke onderneming heeft concurrentie. Is een onderneming in staat om ondanks de concurrentie zijn winstmarges op een constant hoog niveau te houden, dan is er sprake van een abnormaal verschijnsel. En dat verschijnsel vinden we terug bij een paar van de beste ondernemingen ter wereld. Dat wil niet zeggen dat de winstmarges in elke sector op een even hoog niveau moeten staan. Neem bijvoorbeeld Microsoft. Deze onderneming doet in software en realiseert daarbij dikke winstmarges. Tussen de 75% en de 80% en dat gedurende tientallen jaren. Tegelijkertijd verdient Wal-Mart ook veel geld, maar met veel lagere winstmarges, zo’n 3% maar wel met de regelmaat van de klok. De gelijkenis tussen beide ondernemingen? De winstmarges zijn constant, jaar in jaar uit.

Een andere indicator, die u op weg kan helpen naar de beste ondernemingen, is het genereren van een grote vrije cashflow. De vrije cashflow is het verschil tussen de operationele cashflow en de investeringen. Bij ondernemingen die geen cashflow winsten kunnen overhouden na de investeringen in hun groei, kun je de vraag stellen waarom iemand aandelen van een dergelijke onderneming wil hebben. Er is immers geen beloning om zulke aandelen aan te houden, behalve een mogelijke koersgroei. Maar bij de minste of geringste hapering in de resultaten dalen de koersen van zulke aandelen in een sneltreinvaart. Proctor & Gamble bijvoorbeeld is een gigant in de productie van consumentenproducten. Over de laatste drie jaar heeft deze onderneming gemiddeld $11,5 miljard aan vrije cashflow per jaar kunnen genereren. Maar een onderneming met een hoge winstmarge en een hoge vrije cashflow is voor ons als belegger nog altijd niet erg interessant, als de onderneming die winsten niet uitkeert aan de eigenaren van de onderneming, ofwel de aandeelhouders.

Dus zie ik als belegger graag ondernemingen, die met grote regelmaat cash uitkeren aan hun aandeelhouders in de vorm van dividend, dan wel de inkoop van eigen aandelen. Dit is de derde indicator. Doen ze dat niet, dan wordt het geld vaak besteed aan overnames, waarvan je je moet afvragen of die wel zo goed zijn voor de toekomstige winstgevendheid. Veel managers denken dat overnames waarde toevoegen aan de kopende onderneming, maar studies hebben aangetoond dat vaak het tegendeel waar is. De uitbetaling van de vrije cashflow aan de aandeelhouders vergroot de discipline van het management. Zij moeten niet meer kapitaal tot hun beschikking hebben dan nodig is om de onderneming topfit te houden en gedisciplineerd te laten groeien. Niet om aan andere ondernemingen uit te geven. De meeste ondernemingen zouden zich moeten beperken tot waar ze goed in zijn en het overtollige geld aan hun aandeelhouders moeten geven. Ook hier is Proctor & Gamble een mooi voorbeeld. Ik vertelde u net dat deze onderneming de laatste drie jaar gemiddeld $11,5 miljard aan vrije cashflow heeft gegenereerd. En hoeveel heeft dit bedrijf vorig jaar aan zijn aandeelhouders uitgekeerd? Precies; $11,5 miljard!

Het lijkt allemaal zo simpel en vanzelfsprekend en misschien zelfs saai, maar saai is misschien wel wat u zou moeten willen. U wilt immers aandelen van ondernemingen die blijven groeien en winst maken, jaar in, jaar uit. U wilt geen aandelen van een bedrijf, dat het ene jaar winst maakt, het jaar daarop verlies en dan weer break even speelt, om daarna misschien weer verlies te maken. Dat is geen investeren, dat is gokken, en dat is niet wat wij als beleggers zoeken. Tenminste, niet als u dezelfde goede voornemens heeft als ik.

 

Hartelijke groet,

Eric Poelmann