Jaargang 1, nummer 68, 12 september 2012

 

Draghi: Een wolf in schaapskleren


600_i26_150_dhr_e_poelmann.jpgDe president van de ECB, Mario Draghi, heeft afgelopen week een ingrijpende beslissing genomen. De ECB gaat zoveel staatspapier van de zwakke eurolanden inkopen als nodig is om de rente op dat staatspapier laag te houden. Hij wil op deze manier voorkomen dat de euro uit elkaar valt. Of zoals hij het stelt: De euro is onomkeerbaar. De ECB steunt hiermee de obligaties van landen als Spanje, Portugal en Italië, waarvan de rente de laatste maanden te hoog is opgelopen. Draghi heeft aan deze nieuwe strategie wel een voorwaarde verbonden: De ECB koopt alleen staatsobligaties op van landen, die formeel om noodsteun hebben gevraagd. Ofwel, hij steunt alleen landen die zich vrijwillig onder de controle van de trojka hebben gesteld. Het is wat verwonderlijk dat het bestuur van de ECB zich achter dit besluit gesteld heeft. Dat is in ieder geval niet unaniem gebeurd, want de Deutsche Bundesbank was tegen. De Nederlandse Bank heeft het besluit wel gesteund. Hoe gaat de ECB deze aankopen financieren? Het antwoord op de vraag is eenvoudig. De ECB gaat de geldpersen aanzetten en dat ongelimiteerd! De enige rem is nogmaals, dat de zwakke landen noodsteun moeten aanvragen. Maar de vraag rijst, hoe sterk bijvoorbeeld de Spanjaarden zich opstellen om onder de controle van de trojka uit te komen. Zij weten immers dat de politieke wil om de euro te redden zo groot is, dat de kans niet is uitgesloten dat hun obligaties toch wel worden opgekocht, zonder dat Spanje de noodsteun aanvraagt. Want dat lijkt inmiddels de politieke realiteit. De euro moet worden gered, koste wat het kost. De geldpersen gaan aan en Europa zal worden overspoeld met nieuwe pas gedrukte euro’s, zonder dat daar iets tegenover staat. We weten wat dat betekent. Al die nieuwe euro’s zullen voor een enorme geldontwaarding gaan zorgen. Inflatie dus. Ik mag niet zeggen dat Draghi dit zo vanaf het begin heeft gewild. De missie van de ECB is immers ervoor te waken dat de inflatie Europa binnensluipt. Maar het volhouden van deze missie zou tegelijk het einde van de euro betekenen. En die prijs vindt politiek Europa te hoog. Tegelijk weten economen, dat inflatie de enige weg is om het schuldenprobleem op te lossen. Met andere woorden, die inflatie moet er toch komen, dus waarom het nu niet gelijk als middel gebruiken om de hoge rente van de zwakkere eurolanden aan te pakken? Alleen praten politici hier niet over. Europa wordt als excuus gebuikt om inflatie via de achterdeur binnen te laten. Europa staat niet alleen voor deze keuze. Amerika staat voor precies hetzelfde probleem en daar koopt de Fed in feite het schatkistpapier van de Amerikaanse overheid op. Er zijn lichte verschillen met de Europese aanpak, maar die zijn niet zo relevant. Wall Street wacht op de QE3, de quantitative easing 3, ofwel de derde ronde van opkopen door de Fed van Amerikaanse staatsschulden. Zodra dat gebeurt, veert de beurs verder op. Of misschien is de beurs hierop al vooruit gelopen. Als beleggers moeten we vaststellen dat dit de realiteit is van vandaag. Beleggers in Europa hebben zich lang geweerd tegen deze ontwikkeling door te vluchten in staatspapier van wat lang de veilige landen genoemd werden, Duitsland en Nederland voorop. Nu Draghi zijn bazooka in handen heeft, realiseren beleggers zich dat de staatsobligaties van Nederland en Duitsland minder veilig zijn dan gedacht. De Bundesbank heeft immers aan het kortste eind getrokken en de Nederlandse bank heeft ingestemd met Draghi’s aanpak met als gevolg, dat de Nederlandse staatsobligaties de afgelopen dagen in koers zijn gedaald.

Ervan uitgaande dat de politiek zijn wil ook verder zal doorzetten, is het voor ons als belegger verstandiger onze strategie daarop aan te passen. Dat betekent, dat we er goed aan doen ons kapitaal onder te brengen op plaatsen die de beste bescherming bieden tegen de inflatie, die de komende jaren zal gaan oplopen. Eén van die plaatsen zijn onze Alsmaar Meer Dividend Betalers (AMDB’s), aandelen van bedrijven die handelen in veel gevraagde consumentenproducten, in hun sector een dominante positie innemen en lange historie hebben van jaarlijkse dividendstijgingen. Stijgingen, die groter zijn dan de stijging van de inflatie. Amerikaanse beleggers realiseren zich dit al langer en kopen dit soort aandelen al maanden lang met als gevolg, dat de AMDB’s op de beurs blijven stijgen. Ik ben ervan overtuigd dat deze aandelen zich ook de komende tijd beter zullen ontwikkelen dan het beursgemiddelde. GroeiDividend.nl besteedt veel aandacht aan deze aandelen. Deze nieuwsbrief heeft een lijst samengesteld van 252 AMDB’s en per AMDB aangegeven of het aandeel op dit moment koopwaardig is of niet. De lijst wordt dagelijks aangepast aan de hand van de laatste ontwikkeling in het dividendverloop en de koersontwikkeling. Bovendien publiceert de nieuwsbrief maandelijks een top tien van koopwaardige AMDB’s.

 

Hartelijke groet,

Eric Poelmann