Jaargang 1, nummer 15, 27 februari 2012

 

Italiaanse energiereus met een hoog dividend

150_de_heer_poelmann.jpgDe crisis rond de euro heeft veel beleggers wat kopschuw gemaakt als het gaat om beleggen in aandelen van Zuid-Europese landen. Italië is zo’n land. Maar voor wie wat afstand wil nemen van de europroblemen, zijn er mooie koopjes te vinden. Eén zo’n koopje is het Italiaanse Eni (NYSE: E). Aandelen als deze kennen momenteel een volatiel koersverloop en ik verwacht dat dit nog wel even het geval zal blijven, zolang de spread tussen staatsobligaties van Duitsland en bijvoorbeeld Italië zo groot zal zijn. Volatiliteit is niet iets waar u nu direct bang voor moet zijn. Integendeel! Velen zien het als een risico maar voor degelijke ondernemingen creëert het koopkansen, als u geduld hebt en werkt met gelimiteerde opdrachten. Want ik geloof nu niet direct in een “meltdown” van de beurzen als gevolg van de eurocrisis. De Europese Centrale Bank (ECB) geeft de banken immers bijna ongelimiteerde kredieten, waardoor faillissementen van de banken, als die al zullen voorkomen, op een ordelijke manier lijken te worden afgewikkeld. Bovendien lijkt de politiek zich gecommitteerd te hebben om hoe dan ook meer vertrouwen rond de euro te scheppen. Wat niet betekent dat Europa niet in een recessie terecht is gekomen. Europa kent een aantal internationale bedrijven met een grote internationale klantenkring en sterke banden met de opkomende markten. De nu al enkele jaren durende crisis rond de euro heeft de waarde van deze internationale Europese bedrijven gedrukt naar een niveau dat straks wel eens een buitenkansje zou kunnen blijken te zijn geweest. Ik denk daarbij aan bedrijven in Spanje en Italië in het bijzonder.

Vandaag aandacht voor de Italiaanse international Eni. Deze energiereus doet in olie en gas en werkt in alle fases van de bedrijfskolom. Ze doen aan exploratie, productie, transport, transformatie en marketing van olie en aardgas op wel vijf continenten. Het afgelopen jaar hebben de energie-aandelen het over het algemeen maar matig gedaan met een gemiddelde stijging van 2,8%. Beleggers hadden meer aandacht voor consumentenaandelen, nutsbedrijven of aandelen in de gezondheidszorg en lieten de cyclische aandelen links liggen. Daar lijkt dit jaar verandering in te komen en daar kunnen de cyclische aandelen van profiteren. Mocht Europa in een diepe recessie geraken, dan zullen de prijzen van olie- en gasproducten daar zeker een wereldwijd negatieve invloed van ondervinden, maar veel van dit negativisme lijkt al in de koersen van de energie-aandelen verdisconteerd. Eni vormt daarop geen uitzondering. Een vergelijking met Exxon maakt dat duidelijk. De laatste heeft een koers/winst verhouding van 10, noteert 2,5 keer de boekwaarde en 1 keer de omzet. Eni daarentegen heeft een koers/winst verhouding van 8, noteert 1 keer de boekwaarde en slechts 0,5 keer de omzet. Daarnaast heeft Eni een mooi dividendrendement van 6,5%, drie keer zoveel dan Exxon. Met alle twijfels rond de oplossing van het Italiaanse schuldenprobleem, zijn momenteel maar weinig beleggers bereid hun geld te steken in bedrijven als Eni. Maar daar ligt in mijn ogen nu juist een kans. De onderneming zelf heeft een acceptabele debt to equity ratio van 50% en daarmee is het risico bij Eni beperkt. Bovendien is een dividendrendement van 6,5% een mooie uitgangsbasis om betere tijden voor het aandeel af te wachten.

400_e.jpg

Bovendien is er voor Eni nog een extra kans. Historisch hebben de Italianen altijd goede banden gehad met Libië. Nu dat land weer in een opbouwfase terecht gaat komen, heeft Eni ten opzichte van andere oliemaatschappijen een streepje voor om daarvan te profiteren. De nieuwe machthebbers in Libië hebben al aangegeven dat ze de contracten, die Eni nog had gesloten met de voormalige machthebber Muammar Gaddafi, zullen respecteren. Met dat in het achterhoofd en een genereus dividendbeleid nu is een belegging in deze Italiaanse energiereus zeker het overwegen waard.

 

Hartelijke groet,

Eric Poelmann